Radio 2. Ochtendpost 29 maart 2006
Music the reason of our happiness
Dimitri: Zegt het jou iets luisteraar? De stem van Viona
Westra? nog niet? Wacht dan … goedemorgen, Viona Westra
Dimitri:Leg eens even heel kort
uit, wie ben jij eigenlijk?
Viona: Oh, dat is een lang
verhaal, ik zal dus heel kort moeten zijn. Dochter van een Friese vader en
kempische moeder. Toen we klein waren boven Antwerpen komen wonen. Voor de rest
altijd hier gestudeerd. Dan 9 jaar wetenschappelijk onderzoek gedaan aan de
Leuvense universiteit. Dan overgestapt naar de BRT, de instructieve omroep,
jeugdprogramma’s met Wim de Craene. En dan nu nog altijd radio maken,
schrijven, werken in de sociale sector, en vooral nog zingen.
Dimitri: Nog zingen inderdaad, met welke groep was het ook al
weer? Mad curry?
Viona: Jaja maar dat is op dit
moment nog niet zo. Mad Curry is al weer meer dan 30 jaar geleden.
Ik heb niet stil gezeten, ik heb
een jazzband gehad, tour nu rond met een Bertolt Brecht programma, naar
aanleiding van het Bertolt Brecht jaar.
Dimitri:We gaan nog eens stukje luisteren, naar een LP, de enige
LP trouwens uit 1970. We gaan eens luisteren naar jouw stem.
Music the reason of our happiness
Dimitri: Ja wadde; dat is radio met een wit vierkantje als je mij
vraagt. Zo verleidelijk Viona?
Viona: neenee, dat had te maken met de techniek te maken. Dat moest 2x ingezongen worden. Tegenwoordig kunnen ze dat allemaal technisch en je hebt precies hetzelfde effect. De stem moest heel dicht op elkaar liggen en dan had je dat hese effect. Want uiteindelijk: zo’n hoog stemmetje en hees klinken? Dat gaat niet samen.
Dimitri: Ik heb
eens op Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Mad_curry
gekeken en daar staan jullie omschreven als de eerste Belgische supergroep. Een mooi compliment he?
Viona: ja: ik heb daar niet veel van gemerkt hoor (lacht). Nee we hadden geen commerciële muziek, we hebben een jaartje concerten gegeven. Maar brood zat daar niet echt in hoor.
Dimitri:Maar
de enige vinylplaat uit 70, die zal nu misschien wel veel geld waard zijn?
Viona: Ik weet niet eens dat er nog zoveel exemplaren over zijn. En wat het mooiste was is dat de hoes sneller verkocht dan de LP. Het was een prachtig ontworpen poster. En na een tijdje lagen die LP’s daar zonder hoes. Trouwens in die tijd was de oplage helemaal niet zo hoog. Misschien is hij nu wel wat waard ja.
Dimitri
: Nu niet zo bescheiden Viona! Jullie maakten in die tijd toch heel wat furore,
ook in het buitenland. Toch is het niet blijven duren, hou komt dat?
Viona: Het was geen commerciële muziek.
Wij waren in de stal van Louis Devries samen met Irish Coffee en The Pebbles.
Van de Pebbles moest Louis waarschijnlijk leven. Wat er van kruimels van tafel
vielen konden wij dan weer mee voort. Dat was hard werken, veel repeteren, heel
leuke concerten. Maar met 2 concerten per maand kan je niet rond komen. We
hadden namelijk onze jobs opgezegd.We repeteerden in de koeienstal van Wilfried Hendrickx van Humo. Dat was heel
leuk hoor.
Dimitri
: Waarom willen jullie opnieuw samen komen? Want dat is toch de bedoeling hè?
Viona: wel, ik denk dat de drummer( Eddy
verdonck (HP)) daar voor iets achter
zit. Die is altijd hard blijven werken aan
zijn muziek, heeft veel contacten. Hij had gepolst, zouden we mekaar niet eens
kunnen zien? Nu ja , daar kan je niets tegen hebben. Dat is dus gebeurt. Er
speelde toen iemand een nummer, de andere begon met zijn vingers mee te
drummen. Voor we het wisten dachten we; hè! We kennen die partituur nog door en
door. Al die moeilijke rifjes, maat veranderingen: dat zit er nog altijd in. We
zieden dus: zouden we niet eens repeteren?
Dimitri
:Was het niet vreemd, elkaar terug zien na 36 jaar?
Viona: ja dat klopt. Ik wist dat iedereen nog wel met muziek bezig was. Maar iemand die daar ook heeft achter gezeten is de man die een grote fan van ons was. Een kunstenaar die in Mechelen woont ( Herman Permentier). Die had op eigen initiatief een website ( www.madcurry.be )gemaakt. Waar wij eigenlijk dus helemaal niets van wisten. En dan doe je dat op een dag open en denk je: maar wat heeft die man allemaal aan materiaal? Krantenknipsels, oude foto’s, hele verhalen. Ik dacht: nou je doet maar hè.
Dimitri
: Komt er een tournee van Mad Curry?
Viona: Ohh dat is nog veel te vroeg.We
gaan eerst eens repeteren en zien dat er genoeg volk is om naar ons te komen
kijken.
Dimitri
: Viona! niet opnieuw, meer repeteren dan optreden hè. Je moet na 30 jaar iets
geleerd hebben. Gewoon het podium op. Desnoods halen we jullie naar hier om een
exclusief optreden!
Viona: 1 ding doen we niet meer, ons
werk opzeggen
Dimitri
:Ik wil nog en stukje horen: Music the reason of
our happiness ohh……. dat is………daar is
Viagra niets tegen. Hartelijk dank voor de babbel. En succes verder